ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΩΝ ΑΜΕΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑ

Του Στέλιου Κεραμιτσούδη

 

ΑμεΑ. Μία κοινωνική ομάδα με κάποιες ιδιαιτερότητες , της οποίας τα δικαιώματα δεν διαφέρουν από αυτά του υπόλοιπου κοινωνικού συνόλου. Το ζήτημα όμως είναι, το αν αναγνωρίζονται επαρκώς τα δικαιώματα των ΑμεΑ στην ελληνική κοινωνία, βάσει του νομοθετικού πλαισίου της Ε.Ε. που ορίζει το κανονιστικό πλαίσιο τήρησης προσβασιμότητας και μετακίνησης .

Η καθημερινότητα για πολλά άτομα με αναπηρία, ξεκινάει από την στιγμή
που θα ξεκινήσουν από το σπίτι τους, για να κατευθυνθούν είτε στον χώρο εργασίας
είτε ο,πουδήποτε αλλού.
Σημεία που είναι για την έλευση των πεζών, θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένα και για τα άτομα με αναπηρία. Δηλαδή, θα πρέπει να υπάρχουν κάποιες τεχνικές προδιαγραφές για τα πεζοδρόμια, τους πεζόδρομους καθώς και των πλατειών.
Όλα τα δημόσια πεζοδρόμια / πεζόδρομοι / πλατείες κ.α. πρέπει να κατασκευάζονται, να ανακατασκευάζονται , όπως επίσης, να επισκευάζονται και να συντηρούνται με σκοπό να διασφαλίζεται η συνεχής και ανεμπόδιστη κυκλοφορία των πεζών, ιδιαίτερα των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα, σε όλη την επιφάνεια τους, όπως και η λήψη απαραίτητων μέτρων προς αποφυγή κινδύνου πτώσης από ολίσθημα, παραπάτημα ή σκόνταμμα.
Απαιτείται σωστός σχεδιασμός των δαπέδων για αποφυγή κινδύνων πτώσης εξαιτίας ολισθήματος, λόγω μη ικανοποιητικού βαθμού αντιολισθηρότητας του δαπέδου ή από σκόνταμμα εξαιτίας κακής αρμολόγησης του δαπέδου.
Σε όλα τα πεζοδρομία επιβάλλεται η διαμόρφωση ελεύθερης ζώνης όδευσης πεζών ελάχιστου πλάτους 1,20m που να είναι ελεύθερη από κάθε είδους εμπόδια, για τη συνεχή, ασφαλή και ανεμπόδιστη κυκλοφορία.
Η απόσταση της ελεύθερης ζώνης όδευσης των πεζών από το κράσπεδο του πεζοδρομίου, πρέπει να είναι τουλάχιστον 35cm, για την τοποθέτηση πινακίδων σήμανσης ή και προστατευτικών κιγκλιδωμάτων. Σε περίπτωση υφιστάμενου πεζοδρομίου με πλάτος μικρότερο του 1.50m , η ελεύθερη ζώνη όδευσης πεζών πρέπει να καταλαμβάνει όλο το πεζοδρόμιο.
Υφιστάμενα πεζοδρόμια σε αστικές περιοχές με πλάτος μικρότερο του 1.00m δεν είναι επαρκή για τη διακίνηση αμαξιδίων και πρέπει να γίνεται υποβιβασμός του πεζοδρομίου στο επίπεδο του δρόμου.
Σε στοιχεία του αστικού εξοπλισμού, όπως γραμματοκιβώτια, δοχεία απορριμμάτων, τηλεφωνικούς θαλάμους, στάσεις λεωφορείων , παγκάκια κ.λ.π.
πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα ώστε να είναι ανιχνεύσιμα από το μπαστούνι των τυφλών με την κάθετη προβολή τους στο πεζοδρόμιο και να είναι προσιτά στους χρήστες αμαξιδίων ή σε άτομα μικρού ύψους.

 
Τα πεζοδρόμια πρέπει να διαμορφώνονται και να συνδέονται κατάλληλα με τη στάθμη της εισόδου των κτιρίων /καταστημάτων και να είναι ισόπεδα ή με ράμπες
κλίσης 6% καθώς και με το οδόστρωμα με ράμπες 6% που θα διαμορφώνονται με τα πρότυπα σχέδια της αρμόδιας αρχής.
Επίσης, ένας άλλος τρόπος για την όδευση για τα άτομα με προβλήματα όρασης , είναι η ειδική λωρίδα του δαπέδου από πλάκες διαφορετικής υφής και χρώματος από το υπόλοιπο δάπεδο, κάτι που υφίσταται σε αρκετά σημεία προσβασιμότητας των ΑμεΑ στην Ελλάδα, όπου με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται με ασφάλεια η διακίνηση.


Η προσβασιμότητα στα μέσα μαζικής μεταφοράς, όπως για παράδειγμα στα αστικά λεωφορεία, συνοδεύεται με οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου , του νόμου 2001/85, που σύμφωνα με την κοινωνική πολιτική μεταφορών της κοινότητας, απαιτείται η πρόβλεψη τεχνικών προδιαγραφών αναφορικά με τη δυνατότητα προσπέλασης ατόμων μειωμένης κινητικότητας στα οχήματα, που διέπονται από την συγκεκριμένη οδηγία.
Η πρόσβαση για άτομα μειωμένης κινητικότητας, επιτυγχάνεται είτε με τεχνικές λύσεις που εφαρμόζονται επί του οχήματος, όπως ορίζεται από την ευρωπαϊκή οδηγία, είτε συνδυάζοντας τις λύσεις αυτές , με την κατάλληλη τοπική υποδομή για την διασφάλιση πρόσβασης σε άτομα με αναπηρικές πολυθρόνες.
Για την μεταφορά των ΑμεΑ, είναι απαραίτητος ο εξοπλισμός ασφαλείας του λεωφορείου , όπως οι ζώνες ασφαλείας.
Στην Ελλάδα, δυστυχώς, υπάρχουν λίγα λεωφορεία που διαθέτουν πλήρως οργανωμένο μηχανισμό για την προσβασιμότητα και την μεταφορά των ΑμεΑ, καθότι η πλειοψηφία των αστικών λεωφορείων είναι παλαιάς τεχνολογίας και κάποια που διαθέτουν κατάλληλους μηχανισμούς υποστήριξης για την πρόσβαση των ΑμεΑ, είτε δεν βρίσκονται στην διάθεση του επιβατικού κοινού είτε κυκλοφορούν σε περιορισμένο αριθμό.
Σε κάθε περίπτωση, ο οδηγός έχει καθήκον να διασφαλίζει την ασφαλή και άνετη μεταφορά των επιβατών στον προορισμό τους και να φροντίζει να τηρεί το
ωράριο που ανακοινώνεται. Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να δείχνει στους επιβάτες με κινητικά προβλήματα είτε χρησιμοποιούν βοήθημα βάδισης, όπως μπαστούνι, ή πλαίσιο ή αναπηρικό τροχοκάθισμα ή αν αντιμετωπίζουν προβλήματα όρασης και ακοής. Υποχρέωση του οδηγού είναι και η οπτική επαφή με τους επιβάτες, μέσω ειδικού καθρέφτη, ιδιαίτερα των θέσεων για ΑμεΑ.
Στις 2 Δεκεμβρίου 2015 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε πρόταση, που αφορά την ενίσχυση των δικαιωμάτων προσβασιμότητας των ΑμεΑ για την εσωτερική αγορά της Ε.Ε.
Η συγκεκριμένη πρόταση αφορά την επαναπροσέγγιση των κανόνων προσβασιμότητας για τα ΑμεΑ, σε επίπεδο Ε.Ε. , ώστε να γίνεται ευκολότερη η προσβασιμότητα σε προϊόντα και υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά.
Με αυτό τον τρόπο θα υπάρξει βελτίωση στην ποιότητα ζωής των ατόμων με αναπηρία στην Ε.Ε., επιτρέποντάς τους ισότιμη πρόσβαση σε προϊόντα και υπηρεσίες, σε πιο ανταγωνιστικές τιμές. Δηλαδή, όταν τα άτομα με αναπηρία αγοράζουν προσβάσιμα προϊόντα όπως μία συσκευή τηλεόρασης ή ένα smartfone , αλλά ακριβότερα σε σχέση με άλλα προϊόντα, το αποτέλεσμα θα είναι οι επιλογές να είναι ελάχιστες. Με μία πιο ισχυρή νομοθεσία της Ευρώπης θα μπορούσε να αλλάξει αυτό το δεδομένο.
Το EDF και τα μέλη του σε όλη την Ευρώπη εξέτασαν την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ευρωπαϊκή Πράξη Προσβασιμότητας και παρουσιάζουν την αρχική τους απάντηση, υπογραμμίζοντας τους τομείς όπου το κείμενο χρήζει βελτίωσης. Διεύρυνση του πεδίου της Πράξης .Ο νόμος θα πρέπει να συμπεριλάβει περισσότερους τομείς, καθώς υπάρχουν πολλά προϊόντα και υπηρεσίες που έχουν παραλειφθεί. Το προτεινόμενο κείμενο καλύπτει τομείς όπως τα προγράμματα και τα λειτουργικά συστήματα ηλεκτρονικών υπολογιστών, τα ΑΤΜ, τα μηχανήματα έκδοσης εισιτηρίων, οι check-in μηχανές, τα κινητά τηλέφωνα και τα smartphones, τα tablet, οι τηλεοράσεις, οι online αγορές, οι τραπεζικές υπηρεσίες, τα e-βιβλία και οι ιστοσελίδες των μεταφορικών εταιρειών. Ωστόσο, αυτό δεν είναι αρκετό : ένα ΑΤΜ, για παράδειγμα, δεν είναι προσβάσιμο, εάν τα άτομα με αναπηρία δεν έχουν πρόσβαση στο κτίριο στο οποίο είναι, καθώς και αν το ίδιο το κτίριο δεν είναι προσβάσιμο. Το ίδιο ισχύει και για ένα τερματικό σταθμό λεωφορείων, όπου η μηχανή εισιτηρίων μπορεί να είναι προσβάσιμη, αλλά όχι το κτίριο στο οποίο βρίσκεται το μηχάνημα.
Μπορεί ,αναμφίβολα, να γίνονται προσπάθειες για την καλυτέρευση της ζωής των ατόμων με αναπηρία, ωστόσο, χρειάζονται ακόμα περισσότερα βήματα προόδου για ένα ολοκληρωμένο αποτέλεσμα. Αυτό έγκειται στις αρμοδιότητες των υπεύθυνων φορέων καθώς και στην ευσυνειδησία των πολιτών και την αντίληψη όλων απέναντι στα αυτονόητα.

 

ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑ ΑμεΑ- Σχετικό βίντεο

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s