Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΕΝΟΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗ ΝΕΥΡΟΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ

Ο Μάκης Νόκος, εργάζεται ως νοσηλευτής εδώ και 22 χρόνια σε νοσοκομείο παίδων και είναι από τους καλύτερους στο είδος του. Υπεύθυνος, προσηλωμένος στη δουλειά του, προσπαθεί πάντα για το καλύτερο παρόλη τη πίεση που του ασκείται. Ξέρει πως με αυτόν τον τρόπο προσφέρει κοινωνικό έργο. Στη συζήτηση μας μου μίλησε για τα καλά και τα άσχημα του επαγγέλματος, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει αλλά και για κάποιες επιθυμίες του.

-Νοσηλευτής νευροχειρουργικής. Ήταν αυτό που θέλατε να κάνετε από παιδί;
-Όχι, είχα άλλα όνειρα.
-Παρόλα αυτά αγαπήσατε γρήγορα τη δουλειά σας;
-Δεν μπορώ να πω ότι αγαπάω τη δουλειά μου ακόμα και τώρα, μετά από τόσα χρόνια. Δεν μπορώ να βλέπω παιδιά να υποφέρουν όμως προσπαθώ να είμαι εντάξει στις υποχρεώσεις μου.

-Μια δουλειά σαν αυτή έχει πολύ άγχος και πολλές ευθύνες. Έχετε φτάσει σε σημείο να θέλετε να τα παρατήσετε;
-Έχει πολύ άγχος επειδή ένα λάθος μπορεί να κοστίσει τη ζωή ενός παιδιού ή την ποιότητα της υγείας του. Οι ευθύνες είναι μεγάλες, ωστόσο δεν έχω φτάσει σε σημείο να θέλω να τα παρατήσω επειδή μέσα από αυτό το επάγγελμα νιώθω πως προσφέρω κοινωνικό έργο.

-Ποιες οι δυσκολίες του επαγγέλματος;
-Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι πως καθημερινά έρχομαι αντιμέτωπος με τον ανθρώπινο πόνο και η θλίψη είναι πολύ έντονη όταν γνωρίζουμε πως δεν υπάρχει θεραπεία.

-Και η βασική διαφορά του νοσοκομείου παίδων με των ενηλίκων;
-Το παιδί είναι πιο ευαίσθητος οργανισμός και ψυχικά και σωματικά και χρειάζεται ειδική μεταχείριση. Δε συνεργάζεται στις εξετάσεις και τη θεραπεία με αποτέλεσμα ουσιαστικά να το εξαναγκάζεις να συμμορφωθεί, πράγμα που φυσικά δεν είναι ευχάριστο για κανέναν. Τέλος οφείλω να προσθέσω τη δυσκολία στη ψυχολογική συμπαράσταση που προσφέρουμε στους γονείς.

-Πιστεύετε πως αναγνωρίζεται η κοινωνική πρόσφορα και το έργο του νοσηλευτή;
-Οι συνθήκες του επαγγέλματος είναι σαφώς δύσκολες και οι μισθοδοσίες έχουν μειωθεί σημαντικά λόγο κρίσης όμως σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια γίνονται προσπάθειες για να αναδειχτεί ο ρόλος των νοσηλευτών και να αποκτήσει το επάγγελμα τη θέση που του αξίζει στην κοινωνία.

-Δηλαδή τι θα θέλατε από την πολιτεία;
-Θα ήθελα η πολιτεία να επικεντρώσει την προσοχή της στην πρόληψη της παιδικής νοσηρότητας με προγεννητικό έλεγχο, προληπτικές εξετάσεις, εμβολιασμούς και βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των παιδιών και κατ’ επέκταση όλης της κοινωνίας.

-Θα συνιστούσατε το επάγγελμα αυτό σε κάποιον; Τι θα τον συμβουλεύατε;
– Θα συνιστούσα στους νέους να ασχοληθούν με αυτόν τον τομέα μόνο αν αγαπάνε αυτό το αντικείμενο επειδή θέλει τεράστια ψυχικά αποθέματα και σου δίνει τη δυνατότητα να προσφέρεις πολλά στο συνάνθρωπο.
ΚατεριναΘεοδοσιου

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s